Weblog voor verslaafde hardlopers.
Dit web-log is een trainingslogboek, waarin ik mijn loopervaringen opschrijf.Maar ik zal het ook opleuken met foto’s van hardlopers en joggers. Links naar leuke websites over hardlopen. En informatie over leuke prestatieloopjes en wedstrijden.

Dit weblog gaat verhuizen.
Het nieuwe adres wordt: hardloperhans.logt.cc

De nieuwe bijbehorende rss-feed: http://hardloperhans.logt.cc/rss.xml

In het nieuwe weblog is nog niet alles op orde, maar jullie zijn van harte welkom.
Alle oude troep, de input van de afgelopen 3 jaar, blijft hier.
(Zo lang web-log.nl het goed vindt en niet weggooit).

Ik ben niet de enige die met een blessure tobt. De topsprintsters Joan van den Akker en Annemarie Kramer zitten balend af te wachten tot ze weer eens voluit kunnen trainen en wedstrijden kunnen lopen. In hun dagboeken kun je lezen of zij vooruitgang boeken.
Ook de webloggers M@urice en Gert-Jan zijn geblesseerd, maar houden nog wel hun weblog bij.

Vanavond neem ik Mirjam mee naar de Koplopers. Da’s een hele stap voor haar en ze wil eerst de kat uit de boom kijken. Ik stel haar voor aan Rex en terwijl ik me omkleed stelt Rex haar op haar gemak. Als wij om kwart over 7 gaan lopen, stapt Mirjam weer op haar fiets. Volgende week gaat ze eens meetrainen om te kijken of het wat voor haar is.
Op het schema staat voor mij 4 keer 12 min. met 2 min. wandelpauze. Dat is meer dan vorige week, maar ik zit nog steeds in de tussenfase. Het duurt zeker tot augustus voor ik weer naar mijn eigen groep kan.
Het lopen gaat heerlijk; het is niet warm en het tempo is rustig. Ik schat het op 5 min. 20 maar Rob die naast me loopt, zegt dat het meer 5.30 a 5.40 per kilometer is. Rob en ik lopen achter twee jonge, sportieve vrouwen, Wenny en Elles. Ik loop erg graag achter twee van die paardestaartjes aan, die betoverend op en neer dansen.
Ondertussen loop ik weer veel over mezelf te vertellen: over de supermarkt, mijn mislukte carriere als leraar en mijn  afkeer van auto’s. Mijn loopmaatjes nemen me gelukkig niet zo serieus en beginnen al te plagen.
De derde 12 min. geven Rob en ik het tempo aan. Dan gaat het ietsje harder en we slaan ook een gaatje van 50 m. De laatste 12 min. lopen de dames weer voorop. Elles klaagt dat ze zware benen heeft. En dan grap ik natuurlijk terug: "dat had ik al gezien, Elles."
Van Victor krijgen we nog een uitgebreide cooling down. En bij de koffie praten we gezellig na. Geen massage vandaag.
Volgende week nog een keer met de herstelgroep meetrainen en dan op vakantie

Eerst even hardlopen. Om kwart over 8 de deur uit voor 4 keer 10 minuten in een rustig tempo. Ik loop 5 min. in naar mijn vaste parkoertje en doe een rustige warming-up. Armen, schouders, heupen, kuiten, bovenbenen…alles eventjes oprekken en daarna losgooien.
Heel rustig begin ik aan het programma, ontspannen. Toch stiekum bij het 10e streepje gekeken: 5 min. 13 over de km. Na 10 min. ook een rustige wandelpauze van ruim 2 min. Tijdens de tweede 10 min. voel ik mijn darmen opspelen. Die 3e en 4e keer gaat niet lukken; ik moet echt even naar huis. Eigenlijk is het ook wel weer genoeg voor vandaag. Ik krijg nog genoeg lichaamsbeweging.

Om 10 uur stap ik op tram 1, richting Scheveningen. Die reis duurt 45 min. en ik lees rustig verder in mijn boek. Ik stap uit bij het Kurhaus en daar zie ik dat Petra en de twee Lisa’s er al zijn. Het weer is niet best, maar met Petra erbij is het gelijk een paar graden warmer.
Na 10 min. vinden we een koffietentje dat de Lisa’s ook wel leuk vinden en gelukkig is er ook een WC. Petra ziet er in gewone kleren prima uit…nog beter dan in haar hardloopspullen. Het valt niet mee om gezellig te babbelen met een paar meiden van 15 erbij, maar Petra doet haar best.
Om half twaalf worden de Lisa’s met 20 euro de boulevard opgestuurd en gaan wij over het strand richting Wassenaar.

Af en toe een beetje miezer, af en toe een hardloper of een ruiter en verder niemand. We babbelen wat af en maken halve afspraken voor nieuwe weblogloopjes.
Een weblog bijhouden heeft best leuke bijkomstigheden. Je leert steeds nieuwe, leuke mensen kennen. Een jaar geleden kende ik Petra alleen van het beeldscherm, in het echt is veel leuker. Ik hoop dat er nog veel weblogvrienden en vriendinnen zullen volgen.
Om xe9xe9n uur treffen we de meiden weer bij de afspreekplek. We gaan nog pannekoeken eten. En daarna slenteren we door de Palace Promenade richting tramhalte. Ik ben niet zo van winkelen en neem met 2 dikke zoenen afscheid van Petra. Volgende keer gaan we wandelen bij Kijkduin. Misschien gaan Yvonne en Leo dan wel mee.

Newsflash: Jessie is over naar 5-VWO, met maar xe9xe9n vijf (voor wis) !!
Max is over naar 2-VMBO, zonder onvoldoendes !!!!

Laat dat maar aan Bettie over. Die boekt gewoon een verwenweekendje voor ons tweexebn.
Zaterdagmiddag naar het Carlton Beach Hotel in Scheveningen.
Heerlijk op het strand gelegen.
Een ontspannende hotstone-massage, een 3-gangen diner, een strandwandeling met zonsondergang, het ligbad………
Het grandioze ontbijtbuffet, winkelen, koffie, loungen in de Beach-club, rosxe9, hapjes….en dan met de tram weer terug naar huis.

Het is op deze zaterdagmorgen om 10 uur al een beetje klam en benauwd. Ik wil eigenlijk 3 keer 10 min. gaan lopen, maar de warmte valt me tegen. Al doe ik heel rustig aan 5 min. 20 per km., het zweet loopt in druppeltjes langs mijn slapen. Er is nog een reden om de training voortijdig te stoppen: mijn ingewanden zijn nog niet helemaal klaar met de jubileum-barbeque van gisterenavond.

Op vrijdagavond was ik om half 7 in Speakers op de Burgwal. Jessie en Max traden daar op met hun bandjes. Ze oefenen het hele jaar door anderhalf uur per week op de Vrije Akademie en laten aan het eind van het cursusjaar zien wat ze kunnen.
Max beet met zijn groepje het spits af om half 7. Jessie, die op mijn oude gitaar speelt, was pas na 9 uur aan de beurt.

Ze staan dan wel niet op de voorgrond, ze zijn wel muzikaal en vinden het erg leuk.

Ik was om 9 uur al vertrokken naar de Koplopers. Na de vrijdagavondtraining was er een barbecue, georganiseerd door de jubileumcommissie. Er kwamen zo’n 80 Koplopers op af, waaronder een handvol lopers die eerder die avond in Kwintsheul de Oranjeloop hadden gedaan.
Het was erg gezellig ondanks de opmerkingen over mijn zwembandje….moet je er maar niet over schrijven Hans. De barbecue was geheel gratis en we kregen zelfs 2 consumptiemunten voor drankjes. Ik ken veel Koplopers, zodat ik niet de hele avond bij mijn eigen groep blijf hangen, maar ook met anderen een praatje maak. Over blessures, schoolgaande kinderen, marathons enzovoorts. En omdat ik toch mijn camera bij me had, maakte ik een kleine fotoreportage. Ze staan in een webalbum (klik hier) en je kunt me mailen als je van een foto het originele (grote) formaat wilt hebben.

Net na sluitingstijd, 5 over 6, valt in de winkel de stroom uit. Voor een seconde en dan floept het licht weer aan. Twee straten verderop, bij mij thuis, is er niks meer aangefloept. De TV, de video, de computer, het draadloos netwerk, het koffiezetapparaat….alles is uit.
Gelukkig was het eten al klaar. Ik vertrek om kwart voor 7 naar de training, maar Bettie, Jessie en Max willen wel graag de wedstrijd zien.
Er zijn vandaag 19 mensen in de blessuregroep en voor mij staat op het schema: 10′ – 12′ – 12′ – 10′ met 2′ wandelpauze. 
Op het schema staat achter mijn naam een 3, volgens de toelichting onderaan zit ik in de "tussenfase".
Een 4 betekent "lopen zonder beperking".
En een 5 staat voor: "terugwerken naar eigen groep".

Van de 12 vrouwen in de groep heten er 3 Irma en ik loop het eerste stuk met Irma 3 (niet Irma oorbel en ook niet masseuse-Irma). Ze heeft een oranje hoofddoekje om en is pas begonnen met hardlopen. De herstelgroep fungeert ook als instroomgroep voor mensen zonder enige loopervaring.Na de warming-up lopen Irma en ik met 4 anderen de eerste 10 min. in een heel rustig tempo. Na de wandelpauze splitst het groepje: ik loop met Rob, Wenny, Elles en Dick 12 min. in een hoger tempo. Irma loopt gezellig met trainer Victor verder. Ik loop iets weg bij het groepje en daardoor ook iets te hard. Ik voel een pijntje aan de binnenkant van mijn linkerkuit en ga toch maar weer langzamer lopen.De tweede 12 minuten blijf ik in het groepje, tot Elles vraagt of ik zin heb in een versnelling. Vooruit dan maar en samen draven we weg bij Wenny en Rob. Hierna gaat Elles weg om voetbal te kijken. Met Wenny en Rob loop ik de laatste 10 min. rustig. Daarna uitlopen, cooling down en douchen.Ik hoor dat er nog steeds een stroomstoring is in sommige wijken van Delft, maar in de kantine kan ik op een groot scherm kijken naar het eerste half uur. Om half 10 heb ik een massage-afspraak bij Irma. Zij begint weer met de linkerkuit en hij voelt beter aan dan vorige week. De gekwetste plek aan de binnenkant is minder gevoelig. Irma besteedt wat extra tijd aan het litteken van de zweepslag aan de buitenkant van mijn kuit….auwww: dat doet zeer. Maar het geneest goed. Ik mag van Irma best 3 keer per week hardlopen, maar moet me wel aan het schema houden van 3 of 4 keer 10 min. Niet langer, niet vaker en zeker niet versnellen.Als ik even na tienen het Westerkwartier binnenrijdt, zie ik alweer licht branden in de huizen. Bettie en de kinderen zijn bij Frank en Niels gaan kijken, zo meldt het briefje op tafel. Ik kijk naar de saaie tweede helft, terwijl ik een bruin flesje leeglurk.

kilogram. Dat geven de rode LED-jes van de weegschaal aan, als ik er vanavond voor de eerste keer in maanden op ga staan. Da’s zo’n 3 kilo meer dan in maart, voordat ik geblesseerd raakte. Die kilo’s zijn terecht gekomen tussen mijn onderste ribben en mijn heupen. Vandaar dat ik de afgelopen week last kreeg van mijn verslapte buikspieren.
Het is wel een record voor mij….ik woog nog niet eerder boven de 70 kg. Ik ga er wel wat aan doen. Minder snoepen, bier en wijn consumptie verlagen, lichter lunchen en hopelijk meer hardlopen.
In mijn blauwe fladderbroekje en een mouwloos hempje ga ik om kwart voor zeven weer een uurtje lopen. Hetzelfde programma als zaterdag en hetzelfde rondje langs de provinciale weg en door de TU-wijk. Tijdens de eerste 10 min. klok ik mijn tempo: 5 min. 10 sec. per kilometer.
Het is beter loopweer dan zaterdag en veel beter dan gisteren. De lopers in Leiden en Rotterdam hebben gewoon pech gehad met die ene warme dag. Nu staat er een frisse westenwind en de lucht zit vol zuurstof.
In de TU-wijk maak ik een extra ommetje zodat ik ook de laatste 10 min. helemaal vol kan maken. Het gaat me makkelijk af vanavond. Aan het einde van het programma loop ik in de Pootstraat en de laatste 200 m. wandel ik naar huis uit.
Woensdagavond weer een clubtraining.

Aan het ontbijt vanochtend krijg ik 2 vaderdagcadeautjes. Van Jessie en Max een DVD van Buurman & Buurman en van Bettie een grote slakom gevuld met een salade-receptenboek en potjes en flesjes van Oil & Vinegar. Daar gaan we de komende maanden allerlei salades mee maken. Het was trouwens een uitgebreid vaderdagontbijt met aardbeien, croissantjes en verse broodjes.

Om 10 uur gaan Bettie en ik naar Leiden om een aantal webloggers aan te moedigen. We zien Leo al op station Hollands Spoor en in Leiden staat Petra al te wachten bij de Pieterskerk.

Na een tijdje komt ook Richard, die vandaag de hele gaat lopen en als laatste meldt Running Ronald zich.

Bettie en ik kijken naar de start, maar de webloggers rennen ons ongezien voorbij. Terwijl zij onder de koperen ploert hun kilometers wegwerken, drinken wij en kopje koffie, met een stuk appeltaart.In de Morsstraat (na ongeveer 20 km.) wachten we op de terugkomst van de webloggers.

Richard komt als eerste door en hij ziet er nog ontspannen uit.Daarna is het lang wachten. Ronald komt langs en het is duidelijk dat het niet zijn dag is. Die 1 uur 40 gaat-ie niet halen. Wij wachten tot de eerste loper van de hele marathon langs is gekomen, na 2 uur 24. Maar nog steeds geen spoor van Leo en Petra. Teleurgesteld en een beetje ongerust gaan we terug naar de Pieterskerk, ik heb Petra’s camera nog steeds op zak. Daar wachten we ook 20 min. en besluiten dan naar het station te lopen. Opeens hoor ik iemand roepen en zie ik Petra. Ze heeft haar rode shirtje niet meer aan en ziet er heel fris uit. Leo is ook bij haar en goedlachs als altijd. Petra vertelt dat ze misselijk geworden is, na 5 km. al. Inmiddels likt ze al weer aan een ijsje, haar maag is weer op orde.

Jammer dat het niet goed gegaan is, maar leuk dat we elkaar toch nog even zagen. Leo en Petra gaan nog wat drinken, wij gaan terug naar Delft.’s Avonds hebben we in de tuin nog en lekker vaderdag-diner, met salade, patat en biefstuk…..en een glaasje koele witte wijn.

Na mijn ochtendje werken en een hapje eten ga ik toch nog even hardlopen. De zon schijnt volop, maar het lijkt toch niet echt warm. In korte broek en een mouwloos hempje ga ik op pad voor 4 keer 10 min. met telkens 2 min. wandelpauze.
Ik loop in naar de provinciale weg en doe daar een rustige warming-up en ik rek de beenspieren maar even. Dan begin ik aan de eerste 10 min. Stiekum een kilometer geklokt op 5 min. 10….da’s lekker rustig. Het is toch warmer dan het lijkt; na 10 min. ben ik drijfnat.
Na de wandelpauze loop ik verder langs de Kruithuisweg richting TU-wijk. Hier staan nog wel streepjes om de 100 m., maar ik kijk niet meer op mijn horloge. En na de tweede 10 min. ben ik bij de kernreactor van de TU.
Mijn derde 10 min. loop ik langs de Mekelweg in de volle zon. Het gaat zwaar; ik loop vast te hard. Bij de Julianalaan moet ik nog anderhalve minuut en er lijkt geen einde aan te komen. Vanwege een openstaande brug krijg ik gelukkig een half minuutje extra pauze.
Over het stuk naar huis doe ik maar zeseneenhalve minuut, maar ik vind het wel best. Het is warm en ik heb te hard gelopen. Eerst wat drinken en uitzweten.